Geïnspireerd door het succes van de eerste olympische marathon in Athene in 1896, zag de Boston Marathon een jaar later het licht, op 19 april 1897. Als historisch lid van de Abbott World Marathon Majors onderscheidt deze legendarische wedstrijd zich door haar extreme zwaarte en het strikte systeem van vereiste kwalificatietijden om te mogen deelnemen.
Op de grote dag is de logistiek op zich al een avontuur: de 30.000 deelnemers moeten in bussen stappen om naar de startlijn in Hopkinton te gaan, meer dan 42 kilometer van het stadscentrum. Zodra het startschot valt, laat het glooiende parcours geen moment rust. De moeilijkheid piekt op kilometer 33 met de beruchte Heartbreak Hill, een helling die je benen én je moraal breekt, voordat je afdaalt richting de verlossing in de straten van Boston.
Maar Boston haalt zijn kracht ook uit veerkracht. Diep getekend door de aanslagen van 15 april 2013 (met 3 doden en meer dan 260 gewonden) wist het evenement zich opnieuw uit te vinden. Al bij de volgende editie in 2014 gaf het peloton een krachtig antwoord met een historisch record van 36.000 deelnemers, waardoor dit sportmonument uitgroeide tot een universeel symbool van moed en solidariteit.
Deze marathon vindt plaats op Patriots’ Day, een feestdag in Massachusetts en Maine, elke derde maandag van april. Deze dag herdenkt de veldslagen bij Lexington en Concord, die het begin van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog markeerden. Deze symbolische feestdag wordt daarom ook wel « Marathon Monday » genoemd.
De 42,195 kilometer van Boston zagen een grote valsspeelster: Rosa Ruiz. Ze werd geselecteerd dankzij haar recordtijd op de marathon van New York, waar ze ook al had valsgespeeld, en verbleef in een hotel vlak bij de finish. Nadat ze zich op het juiste moment in de menigte had gemengd en zogenaamd bezweet was, kwam ze als eerste over de streep in 2u31! Ze werd al snel ontmaskerd door journalisten, gezien de vele tegenstrijdigheden in haar verhaal.
De Boston Marathon is een van de moeilijkst toegankelijke ter wereld, omdat hij — in tegenstelling tot de meeste grote marathons die met loting werken — van lopers verlangt dat ze strikte kwalificatietijden halen op basis van leeftijd en geslacht.